خداوندگان شعر

قصه ی ما و عشق ما ماه به چاه کردنستقول و غزل چه سان که این نامه سیاه کردنستزجه مزن؛ گریه نکن، غفلت کائنات را.این همه شکوه، جان من عمر تباه کردنستچون تو نه در مقابلی؛ شامِ سیاه، روز من.عهد من و وفای تو توشه ی راه کردنستاز غم هجر روی تو، بی تو سیاه شد جهانبی تو مگر نفس، نفس، عمر تباه کردنستبی تو هزار صبح من شام سیاه موی توکار هزارِ بینوا، ناله و آه کردنستپرسش حال همرهان لطف چه سان نمی کنیشاه! به حال خادمان، لطف، نگاه کردن استاین همه شرح هجر و غم گفتم و گفته شد بسیگاه تفقدی کنی، بیم گناه کردنست؟از ...

ادامه مطلب